Stosowanie rumianku

Tagi : , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Najczęściej stosuje się olejki eteryczne otrzymane z rumianku lub napary (doustnie lub zewnętrznie, np. jako kompresy). Sporządzając napar, należy bezwzględnie przykryć naczynie, inaczej bowiem ulotnią się dobroczynne związki. Rumianek rzymski często zaleca się w zaburzeniach układu pokarmowego lub po prostu na poprawę apetytu. Z kolei rumianek pospolity, ze względu na zawartość alfa-bisabololu i spiroeteru, ma silne działanie przeciwzapalne. Kompresy z naparu lub wcieranie olejku z tej rośliny stosuje się w owrzodzeniach skóry, rumieniu i świądzie, oparzeniach, alergiach skórnych oraz żylakach. Polecany jest też na odciski. Właśnie ze względu na te wspaniałe właściwości rumianek pospolity jest tak częstym składnikiem wielu kosmetyków. Napar z rumianku pospolitego podaje się w stanach zapalnych przewodu pokarmowego, błony śluzowej jamy ustnej, zatok. Warto również pamiętać, że uspokaja i łagodzi stresy, rozsądnie jest więc przyrządzić go sobie po ciężkim dniu w pracy. Jest niezastąpiony do przemywania oczu w alergicznym i ropnym zapaleniu spojówek. Ma lekkie działanie przeciwuczuleniowe, więc dobrze z niego skorzystać, gdy dokucza katar sienny. Oba rumianki dzięki swemu wyjątkowo łagodnemu działaniu są niezwykle pomocne w terapii dzieci. Wspomagają leczenie braku apetytu i niestrawności. Masaże stóp mieszanką olejku rumiankowego i lawendowego łagodzą dziecięce lęki związane z poczuciem samotności i odrzucenia.

Substancje w rumianku

Tagi : , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Nowoczesna nauka pozwoliła dokładnie rozpoznać aktywne substancje obecne w obu rumiankach. W jednym i w drugim wypadku mamy do czynienia z dość podobnymi grupami związków. Są jednak różnice, które czynią te rośliny mniej lub bardziej przydatnymi do leczenia konkretnych schorzeń. Podstawowe związki czynne występujące w rumianku pospolitym to chamazulen, alfa-bisabolol i jego tlenki, spiroeter, flawonoidy (m.in. apigenina i luteolina) oraz pochodne kumaryny. W rumianku rzymskim mamy znów chamazulen, flawonoidy i związki kumarynowe, a także różne estry.
Chamazulen jest inhibitorem histaminy i blokuje wydzielanie serotoniny, substancji wywołujących w organizmie stany zapalne. Odpowiada za początkowy ciemnoniebieski kolor olejku. Alfa-bisabolol i jego tlenki są głównymi związkami powodującymi przeciwzapalne i rozkurczowe działanie rumianku pospolitego. W leczeniu stanów zapalnych skóry są skuteczne i na pewno mniej szkodliwe od popularnego hydrokortizonu. Apigenina działa kojąco i uspokajająco. Wspomaga także działanie alfa-bisabololu. Spiroeter również hamuje wydzielanie histaminy, serotoniny i bradykaniny.