Nowoczesna nauka pozwoliła dokładnie rozpoznać aktywne substancje obecne w obu rumiankach. W jednym i w drugim wypadku mamy do czynienia z dość podobnymi grupami związków. Są jednak różnice, które czynią te rośliny mniej lub bardziej przydatnymi do leczenia konkretnych schorzeń. Podstawowe związki czynne występujące w rumianku pospolitym to chamazulen, alfa-bisabolol i jego tlenki, spiroeter, flawonoidy (m.in. apigenina i luteolina) oraz pochodne kumaryny. W rumianku rzymskim mamy znów chamazulen, flawonoidy i związki kumarynowe, a także różne estry.
Chamazulen jest inhibitorem histaminy i blokuje wydzielanie serotoniny, substancji wywołujących w organizmie stany zapalne. Odpowiada za początkowy ciemnoniebieski kolor olejku. Alfa-bisabolol i jego tlenki są głównymi związkami powodującymi przeciwzapalne i rozkurczowe działanie rumianku pospolitego. W leczeniu stanów zapalnych skóry są skuteczne i na pewno mniej szkodliwe od popularnego hydrokortizonu. Apigenina działa kojąco i uspokajająco. Wspomaga także działanie alfa-bisabololu. Spiroeter również hamuje wydzielanie histaminy, serotoniny i bradykaniny.
Categories: Blog
Loading ...