Rumianek

Najczęściej stosuje się olejki eteryczne otrzymane z rumianku lub napary (doustnie lub zewnętrznie, np. jako kompresy). Sporządzając napar, należy bezwzględnie przykryć naczynie, inaczej bowiem ulotnią się dobroczynne związki. Rumianek rzymski często zaleca się w zaburzeniach układu pokarmowego lub po prostu na poprawę apetytu. Z kolei rumianek pospolity, ze względu na zawartość alfa-bisabololu i spiroeteru, ma silne działanie przeciwzapalne. Kompresy z naparu lub wcieranie olejku z tej rośliny stosuje się w owrzodzeniach skóry, rumieniu i świądzie, oparzeniach, alergiach skórnych oraz żylakach. Polecany jest też na odciski. Właśnie ze względu na te wspaniałe właściwości rumianek pospolity jest tak częstym składnikiem wielu kosmetyków. Napar z rumianku pospolitego podaje się w stanach zapalnych przewodu pokarmowego, błony śluzowej jamy ustnej, zatok. Warto również pamiętać, że uspokaja i łagodzi stresy, rozsądnie jest więc przyrządzić go sobie po ciężkim dniu w pracy. Jest niezastąpiony do przemywania oczu w alergicznym i ropnym zapaleniu spojówek. Ma lekkie działanie przeciwuczuleniowe, więc dobrze z niego skorzystać, gdy dokucza katar sienny. Oba rumianki dzięki swemu wyjątkowo łagodnemu działaniu są niezwykle pomocne w terapii dzieci. Wspomagają leczenie braku apetytu i niestrawności. Masaże stóp mieszanką olejku rumiankowego i lawendowego łagodzą dziecięce lęki związane z poczuciem samotności i odrzucenia.